Keukens

Anne Jansen 28-10-2019 17:46
Categorieën: Columns
 
Volgens een onderzoek van PRiMAN uit 2014 beschikt een arbeidsbemiddelaar die succesvol is over een aantal basiscompetenties: goed kunnen luisteren, resultaatgericht zijn, commercieel vermogen hebben en een goede netwerker zijn. EĂ©n aspect blijft daarbij volgens mij onderbelicht: nieuwsgierig zijn.

Het maakt natuurlijk uit in welk vakgebied je je begeeft als werving en selectie consultant. Zelf ben ik in diverse sectoren werkzaam geweest, maar nergens zag ik zo’n grote diversiteit als in de zorg. Dan heb ik het niet alleen over de uiteenlopende specialistische functies, maar vooral over hoe de organisatie is ingericht.

Het is een feest en een eer om elke dag in andermans keuken te mogen kijken. Op een van mijn eerste werkdagen bij Matchpartner ging ik op bezoek bij een instelling voor verstandelijk gehandicapten in het oosten van het land. Een enorm complex met allerlei bijgebouwen. Weinig logica maar oergezellig.

Omdat ik toch wel even in de auto had gezeten, vanuit het westen, was ik op zoek naar het toilet. Onderweg door het gebouw viel mij op dat ik direct warm werd opgenomen door de omgeving. Een cliënt wees met grote ogen naar mij en zei tegen een andere cliënt: “Kijk, een echte mevrouw!”. Mijn collega Maarten vertelde later dat hem steeds werd gevraagd of hij de directeur was.

Door medewerkers die in en uit liepen werd ik hartelijk begroet alsof ik terug was van weggeweest. Ik hoefde nog net niet, lekker familiair, mijn eigen koffie in te schenken. Met veel plezier ben ik voor deze instelling op zoek naar nieuwe medewerkers die deze no nonsense houding waarderen.

Een week later heb ik een andere afspraak met een klant die op zoek is naar artsen. Ik ben officieel aangemeld als bezoeker, zit te wachten in een zeer comfortabele fauteuil en krijg de vraag “Wilt u uw latte met soja-, amandel- of magere melk?” En ook dit is een werkdag in de zorg maar nu ben ik op bezoek bij een verslavingskliniek in het Gooi.

Weer een week later loop ik in een wat steriele werkomgeving. Een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis zoekt een psychiater, tijdelijke vervanging in verband met zwangerschap. De automaat in de gang staat er duidelijk voor grootafname, maar geeft lekkere koffie. De klinische ruimte waar het gesprek plaatsvindt is op een plezierige manier zakelijk, weinig externe prikkels. Het is mij op het einde van het gesprek helemaal duidelijk welk type psychiater bij dit ziekenhuis past.

Want ja, aan de kandidaatzijde zijn er ook “keukens”. Iedereen heeft een eigen achtergrond en heeft zijn of haar expertise ontwikkeld.

De systeemtherapeut die wij zoeken in de verstandelijk gehandicaptenzorg moet meer hangen op maatschappelijk begeleiding dan op evidence based. De verslavingspsycholoog die wij zoeken moet kunnen omgaan met bekende Nederlanders met licht narcistische (manipulatieve) trekjes. Van de ziekenhuispsychiater wordt terughoudendheid gevraagd: geen ellenlange behandelingen, maar trefzekere interventies.

Nu ik drie werkplekken geschetst heb, ga ik niet zeggen waar ik mij het meest op mijn gemak voel. Want overal word ik, weliswaar op een andere manier, op mijn gemak gesteld. Bovendien ben ik de intermediair, ik ga er niet zelf inklokken om half negen ’s ochtends.

Of het nu om een gesprek bij een organisatie of met een kandidaat gaat, als consultant word je even in een andere wereld gezogen. Een gesprek met een kandidaat die na jaren in een vaste baan iets anders zoekt is niet veel anders dan dat met een directeur behandelzaken met een prangend personeelswervingsprobleem.

Dat is nou juist wat ik zo leuk vind aan mijn werk als nieuwsgierige consultant.

Anne Jansen
Op persoonlijke titel geschreven 

Reageer